Nivolumab plus Ipilimumab w zaawansowanym czerniaku AD 2

Podczas gdy PD-1 przyczynia się do wyczerpania limfocytów T w tkankach obwodowych, CTLA-4 hamuje we wcześniejszych punktach aktywacji limfocytów T. W modelach przedklinicznych skojarzona blokada PD-1 i CTLA-4 osiągnęła bardziej wyraźną aktywność przeciwnowotworową niż blokada samej ścieżki. 6. Na podstawie tych obserwacji przeprowadziliśmy badanie fazy w celu zbadania bezpieczeństwa i skuteczności Blokada CTLA-4 i PD-1 (odpowiednio przy użyciu ipilimumabu i niwolumabu) u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem. Dane dotyczące 86 pacjentów leczonych w tym trwającym badaniu są zgłaszane. Metody
Pacjenci
Uprawnieni pacjenci mieli co najmniej 18 lat; otrzymała diagnozę mierzalnego, nieoperacyjnego, stopnia III lub IV czerniaka; posiadał status Wschodniej Spółdzielczej Grupy Onkologicznej wynoszący 0 (bezobjawowy) lub (ambulatoryjny, ale ograniczony w forsownej aktywności) 8; miał odpowiednią funkcję narządową; i miał oczekiwaną długość życia co najmniej 4 miesiące. Kryteria wyłączenia były aktywne, nieleczone przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego, choroba autoimmunologiczna w wywiadzie, wcześniejsza terapia przeciwciałami modulującymi komórki T (z wyłączeniem ipilimumabu dla pacjentów w kohortach z sekwencją-trybem), zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności i zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C.
W kohortach z sekwencyjnymi reżimami pacjenci musieli otrzymywać co najmniej trzy poprzednie dawki ipilimumabu, a ostatnią dawkę podawać 4 do 12 tygodni przed podaniem niwolumabu. Pacjenci z całkowitą odpowiedzią, progresją z oznakami pogorszenia stanu klinicznego lub historią wysokiej jakości zdarzeń niepożądanych związanych z ipilimumabem zostali wykluczeni.
Projekt badania
W tym badaniu fazy leczono kolejne kohorty pacjentów z nasilającymi się dawkami niwolumabu podawanymi dożylnie i ipilimumabem podawanymi jednocześnie co 3 tygodnie w czterech dawkach, a następnie niwolumab w monoterapii co 3 tygodnie w czterech dawkach (grupa z jednoczesnym przyjmowaniem leku) (patrz Fig. S1 w Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Leczenie skojarzone kontynuowano następnie co 12 tygodni dla maksymalnie ośmiu dawek. Gdy oba leki były podawane razem, niwolumab był podawany jako pierwszy. W kohorcie dawki niwolumabu i ipilimumabu utrzymywały się na stałym poziomie.
Określone w protokole poziomy dawek w kohortach były następujące. W grupie stosowanej w schemacie jednoczesnym, kohorta wyznaczono do otrzymywania 0,3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała i 3 mg ipilimumabu na kilogram; kohorta 2, mg niwolumabu na kilogram i 3 mg ipilimumabu na kilogram; kohorta 2a, 3 mg niwolumabu na kilogram i mg ipilimumabu na kilogram; kohorta 3, 3 mg niwolumabu na kilogram i 3 mg ipilimumabu na kilogram; kohorta 4, 10 mg niwolumabu na kilogram i 3 mg ipilimumabu; i kohorty 5, 10 mg niwolumabu na kilogram i 10 mg ipilimumabu na kilogram
[przypisy: benfotiamina, stomatolog olsztyn, gabinet stomatologiczny Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina gabinet stomatologiczny Warszawa stomatolog olsztyn