Nivolumab plus Ipilimumab w zaawansowanym czerniaku AD 6

Łącznie 6 z 28 pacjentów (21%) miało zdarzenia związane z leczeniem stopnia 3. lub 4., które ograniczały dawkę. Tabela 2. Tabela 2. Najwyższy stopień wybranych zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem, które wystąpiły u co najmniej jednego z pacjentów, którzy otrzymali równoległy schemat leczenia. Poważne zdarzenia niepożądane związane z leczeniem zgłoszono u 49% pacjentów w grupie stosującej leczenie skojarzone (tabela S1-C w dodatkowym dodatku). Do częstych zdarzeń niepożądanych stopnia 3. lub 4. związanych z terapią należały zdarzenia wątrobowe (u 15% pacjentów), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (w 9%) oraz zdarzenia nerek (w 6%) (tabela 2). Obserwowano pojedyncze przypadki zapalenia płuc i zapalenia błony naczyniowej (tabela S1-B w dodatkowym dodatku), co jest zgodne z wcześniejszymi doświadczeniami z monoterapią. W sumie 11 pacjentów (21%) przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem (tabela S2 w dodatkowym dodatku).
Dawki w kohorcie 3 (niwolumab w dawce 3 mg na kilogram i ipilimumab w dawce 3 mg na kilogram) przekraczały maksymalne dawki, które były związane z dopuszczalnym poziomem zdarzeń niepożądanych (trzech z sześciu pacjentów miało bezobjawowy stopień 3 lub 4 podwyższone poziomy lipazy, które utrzymywały się przez .3 tygodnie). Dawki w kohorcie 2 (niwolumab w dawce mg na kilogram i ipilimumab w dawce 3 mg na kilogram) zostały określone jako maksymalne dawki, które były związane z dopuszczalnym poziomem zdarzeń niepożądanych (zapalenie jaja 3. stopnia u jednego pacjenta i podwyższone poziomy asparaginianu stopnia 3). aminotransferaza i aminotransferaza alaninowa w jednym).
Spośród 33 pacjentów w grupie z sekwencją-reżimem zdarzenia niepożądane o dowolnym stopniu złośliwości, niezależnie od przypisania, wystąpiły u 29 pacjentów (88%) (tabela S1-A w dodatkowym dodatku). Działania niepożądane związane z leczeniem obserwowano u 24 pacjentów (73%), z najczęściej występującymi objawami, w tym świądem (u 18% pacjentów) i podwyższonym poziomem lipazy (w 12%) (Tabela S1-B w Dodatku uzupełniającym). Zdarzenia niepożądane stopnia 3. lub 4., niezależnie od tego, czy zostały przypisane do terapii, obserwowano u 11 pacjentów (33%), a zdarzenia niepożądane stopnia 3 lub 4 związane z terapią obserwowano u 6 (18%), z podwyższoną lipazą poziom jako najczęstsze zdarzenie (u 6% pacjentów). Poważne zdarzenia niepożądane związane z terapią odnotowano u 7 pacjentów (21%) (tabela S1-C w dodatkowym dodatku). Zdarzenia endokrynne stopnia 3. lub 4. odnotowano jako wybrane działania niepożądane związane z leczeniem u 2 pacjentów (tabela S1-D w dodatkowym dodatku). Jeden chory miał zapalenie płuc drugiego stopnia. Trzech pacjentów (9%) przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem (tabela S2 w dodatkowym dodatku).
W obu grupach reżimowych zdarzenia niepożądane związane z leczeniem były możliwe do opanowania i zasadniczo odwracalne z zastosowaniem leków immunosupresyjnych (lub hormonalnej terapii zastępczej w przypadku endokrynopatii) zgodnie z wcześniej ustalonymi algorytmami.12 Spośród 86 pacjentów leczonych w trakcie badania 28 z 73 pacjentów (38%) z działaniami niepożądanymi związanymi z lekiem leczono ogólnoustrojowymi glukokortykoidami
[przypisy: hologramy na legitymację studencką, pokrowce antyroztoczowe, dentysta olsztyn ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta olsztyn hologramy na legitymację studencką pokrowce antyroztoczowe