Nivolumab plus Ipilimumab w zaawansowanym czerniaku AD 7

W sumie 3 pacjentów wymagało dodatkowego leczenia immunosupresyjnego przy użyciu infliksymabu (2 pacjentów) lub mykofenolanu mofetylu (1 pacjent). Nie zgłoszono zgonów związanych z leczeniem. Aktywność kliniczna
Tabela 3. Tabela 3. Aktywność kliniczna u pacjentów, którzy otrzymywali schemat jednoczesny. Aktywność kliniczną obserwowano w obu grupach schematów (Tabela 3 i Tabela W kohortach z równoległym schematem, we wszystkich poziomach dawek, potwierdzono obiektywne odpowiedzi zgodnie ze zmodyfikowanymi kryteriami WHO u 21 z 52 pacjentów (40%, 95% przedział ufności [CI], 27 do 55), którzy mieli odpowiedź, która mogłaby być ocenione. Ponadto 4 pacjentów otrzymało obiektywną odpowiedź zgodnie z kryteriami odpowiedzi immunologicznej, a 2 miało niepotwierdzoną odpowiedź częściową. Pacjenci ci nie zostali uwzględnieni w obliczaniu wskaźników obiektywnych odpowiedzi.
Rycina 1. Rycina 1. Aktywność kliniczna u pacjentów, którzy otrzymywali równoczesny schemat leczenia preparatem Niwolumab i Ipilimumab. Reprezentatywne wykresy pajęczynowe w panelu A pokazują zmiany w stosunku do linii podstawowej w obciążeniu nowotworem, mierzone jako suma produktów o prostopadłych średnicach wszystkich docelowych zmian, u pacjentów, którzy otrzymywali jednoczesny reżim niwolumabu (w dawce mg na kilogram ciała waga) i ipilimumab (3 mg na kilogram), maksymalne dawki, które były związane z dopuszczalnym poziomem zdarzeń niepożądanych. Czerwone trójkąty wskazują na pierwsze pojawienie się nowej zmiany. Linie przerywane wskazują na 50% i 80% poprawę w stosunku do linii podstawowej (szara linia) w zmianach docelowych, co oceniono za pomocą zmodyfikowanych kryteriów Światowej Organizacji Zdrowia. Panel B przedstawia reprezentatywny wykres wodospadu o maksymalnej procentowej zmianie w docelowych zmianach, w porównaniu z wyjściowymi pomiarami, u pacjentów, którzy otrzymali schemat jednoczesny. W sumie 47 pacjentów otrzymało odpowiedź, którą można by ocenić w tej analizie; 46 miało pozytywną lub negatywną zmianę w docelowych zmianach od linii bazowej, a nie uległa zmianie. Linia przerywana oznacza 80% redukcji guza w docelowych zmianach od linii bazowej.
Rycina 2. Rycina 2. Tomografia komputerowa (CT) klatki piersiowej pokazująca regresję guza u pacjenta, który otrzymał równoczesny schemat podawania niwolumabu i Ipilimumabu. 52-letniego pacjenta leczono maksymalnymi dawkami, które były związane z dopuszczalnym poziomem zdarzeń niepożądanych (niwolumab w dawce mg na kilogram i ipilimumab w dawce 3 mg na kilogram). Pacjent prezentował rozległe węzły chłonne szyi, śródpiersia, pachowe, brzuszne i miedniczne; obustronne guzki płucne; przerzuty jelita cienkiego; i implanty otrzewnowe; jak również rozproszone guzki podskórne (pokazane w skanie TK w Panelu A). Wyjściowy poziom dehydrogenazy mleczanowej (LDH) wynosił 2,25 razy górną granicę prawidłowego zakresu, poziom hemoglobiny wynosił 9,7 g na decylitr, a objawy obejmowały nudności i wymioty.
[hasła pokrewne: chirurgiczne usuwanie ósemek, gabinety chirurgiczne usuwanie ósemekiczne, spreżyny talerzowe ]

Powiązane tematy z artykułem: chirurgiczne usuwanie ósemek magnesy ferrytowe spreżyny talerzowe