progi sluchowe

Za głuchotę przewodnictwa (typu ucha środkowego) w okresie stosowania wyłącznego prób stroikowych (stroików niewzorcowanych) uważano takie upośledzenie słuchu, w którym na wykresie ilościowego badania stroikowego stwierdzano znaczne obniżenie procentu (w stosunku do prawidłowego słuchu) czasów słyszenia w zakresie częstości najniższych, jakie dawały stroiki. Sąd taki, poparty najwyższymi autorytetami przetrwał aż do ery audiometrycznej, a nawet i dziś jeszcze ma dość licznych zwolenników. Wprawdzie jeszcze w zeszłym stuleciu Gradenigo stwierdził i zwracał uwagę w przypadkach zaburzeń narządu przewodzącego na znaczne upośledzenie w słyszeniu również i tonów wysokich. Zdanie jego wobec utartych pojęć na ten temat poszło w niepamięć. Te utarte, często błędne pojęcia rozwinęły się na skutek dwóch przyczyn: 1) narzędzia do ilościowego badania słuchu (stroiki). dostarczały tylko tonów niższych i średnich (do 4000 Hz, a np. zestaw Hartmanna tylko do 2000 Hz), 2) progi słuchowe oznaczano nie w jednostkach energii akustycznej, jak to czyni dzisiaj audiometria, ale za pomocą pomiarów czasu słyszenia stroików o bardzo różnej energii akustycznej. [przypisy: angiografia oka cena, ośrodki odwykowe nfz, testy alergiczne poznań cena ]

Powiązane tematy z artykułem: angiografia oka cena ośrodki odwykowe nfz testy alergiczne poznań cena