Doustny Apiksaban w leczeniu ostrej zakrzepowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Apiksaban, doustny inhibitor czynnika Xa podawany w stałych dawkach, może uprościć leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Metody
W tym randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu porównywano apiksaban (w dawce 10 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, a następnie 5 mg dwa razy na dobę przez 6 miesięcy) z konwencjonalną terapią (podskórna enoksaparyna, a następnie warfaryna) u 5395 pacjentów z ostra żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Pierwszorzędowym wynikiem skuteczności była nawracająca objawowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa lub zgon związany z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową. Najważniejsze wyniki dotyczące bezpieczeństwa to poważne krwawienie, samo krwawienie oraz istotne klinicznie krwawienie. Read more „Doustny Apiksaban w leczeniu ostrej zakrzepowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej”

progi sluchowe

Za głuchotę przewodnictwa (typu ucha środkowego) w okresie stosowania wyłącznego prób stroikowych (stroików niewzorcowanych) uważano takie upośledzenie słuchu, w którym na wykresie ilościowego badania stroikowego stwierdzano znaczne obniżenie procentu (w stosunku do prawidłowego słuchu) czasów słyszenia w zakresie częstości najniższych, jakie dawały stroiki. Sąd taki, poparty najwyższymi autorytetami przetrwał aż do ery audiometrycznej, a nawet i dziś jeszcze ma dość licznych zwolenników. Wprawdzie jeszcze w zeszłym stuleciu Gradenigo stwierdził i zwracał uwagę w przypadkach zaburzeń narządu przewodzącego na znaczne upośledzenie w słyszeniu również i tonów wysokich. Zdanie jego wobec utartych pojęć na ten temat poszło w niepamięć. Te utarte, często błędne pojęcia rozwinęły się na skutek dwóch przyczyn: 1) narzędzia do ilościowego badania słuchu (stroiki). Read more „progi sluchowe”

Zespól audiologów

Natężenia progowe, którymi się, posługujemy, nie są fizjologicznymi natężeniami zjawisk akustycznych zachodzących w życiu; są jednak wygodną miarą dla oznaczenia zdolności percepcji poszczególnych tonów w trakcie leczenia lub dla kontrolowania stopnia pogarszania się słuchu dla tych tonów. Obliczanie procentu straty słuchu ze znajomości straty (w decybelach) dla poszczególnych częstości jest dziś jedynym możliwym do wykonania sposobem postępowania. Zespół audiologów (Bunch, Fowler i Sabine) opierając się na wielu teoretycznych przesłankach i na konkretnych danych z doświadczenia odnośnie zachowania się słuchu u osób źle słyszących, zaproponował przy obliczaniu procentu straty obuusznej słuchu pomiar straty w db dla -częstości 512, 1024, 2048,. 409ó i z danych liczbowych otrzymanych pomiarem, wyliczenie tego odsetka ze schematu przez siebie opracowanego. Na audiogramie obok ww, częstości wypisane są liczby rosnące ku dołowi, a zmniejszające się w kierunku prostej poziomej, oznaczającej zero straty słuchowej. Read more „Zespól audiologów”