Zespól audiologów

Natężenia progowe, którymi się, posługujemy, nie są fizjologicznymi natężeniami zjawisk akustycznych zachodzących w życiu; są jednak wygodną miarą dla oznaczenia zdolności percepcji poszczególnych tonów w trakcie leczenia lub dla kontrolowania stopnia pogarszania się słuchu dla tych tonów. Obliczanie procentu straty słuchu ze znajomości straty (w decybelach) dla poszczególnych częstości jest dziś jedynym możliwym do wykonania sposobem postępowania. Zespół audiologów (Bunch, Fowler i Sabine) opierając się na wielu teoretycznych przesłankach i na konkretnych danych z doświadczenia odnośnie zachowania się słuchu u osób źle słyszących, zaproponował przy obliczaniu procentu straty obuusznej słuchu pomiar straty w db dla -częstości 512, 1024, 2048,. 409ó i z danych liczbowych otrzymanych pomiarem, wyliczenie tego odsetka ze schematu przez siebie opracowanego. Na audiogramie obok ww, częstości wypisane są liczby rosnące ku dołowi, a zmniejszające się w kierunku prostej poziomej, oznaczającej zero straty słuchowej. Read more „Zespól audiologów”

Ostre, przewlekle stany zapalne przelyku

Omówimy kolejno schorzenia wymienione w pierwszej grupie. 1) Ostre, przewlekle stany zapalne przełyku, ropnie przełyku i okołoprzełykowe Ostry stan zapalny błony śluzowej przełyku jest najczęściej wywołany wypiciem ostrych, drażniących śluzówkę płynów. Charakteryzuje się on w obrazie ezofagoskopowym silnym przekrwieniem śluzówki i niekiedy nawet lekkim obrzękiem. W przypadkach cięższych może dojść do obumarcia błony śluzowej, co przedstawia się w obrazie ezofagoskopowym w postaci nalotów szarych lub nawet owrzodzeń, które mogą dać następnie ściągające blizny. Ostry stan zapalny ścian przełyku może być również wywołany przez ciało obce, które tkwi w przełyku. Read more „Ostre, przewlekle stany zapalne przelyku”

Zglebnikowanie przelyku

Chorzy tacy często poddają się ezofagoskopii dopiero po upływie kilku miesięcy od uszkodzenia, gdyż bliznowacenie, ściąganie zwężanie się światła przełyku występu je powoli w ciągu tygodni i miesięcy: chorzy po przejściu pierwszych ostrych objawów początkowo nie doznają utrudnienia w połykaniu. W świeżych przypadkach oparzenia błony śluzowej przełyku nie wykonujemy ezofagoskopii , by nie powodować głębszego uszkodzenia lub nawet przedarcia ściany przełyku. Natomiast ostrożne stosowanie zgłębnikowania za pomocą drenów gumowych lub zgłębników rozpoczynamy zwykle już po dwóch tygodniach; niektórzy radzą robić zgłębnikowanie już po kilku dniach po nastawieniu światła w ezofagoskop. Zgłębnikowanie przełyku powinniśmy wykonywać bardzo ostrożnie nawet W przypadkach, w . których od uszkodzenia upłynęło kilka miesięcy, gdyż zgłębnik łatwo gubi się w wytworzonych skutkiem blizn fałdach błony śluzowej, a używając większej siły możemy łatwo przedziurawić ścianę przełyku i wywołać zakażenie w przestrzeni okołoprzełykowej. Read more „Zglebnikowanie przelyku”

Taki szereg odpowiedzi wskazuje dosc wyraznie na silna, ale wzglednie zaspokojona potrzebe dobrego o sobie mniemania

Taki szereg odpowiedzi wskazuje dość wyraźnie na silną, ale względnie zaspokojoną potrzebę dobrego o sobie mniemania. Testy innego typu posługują się rysunkami lub opowiadaniami, które można różnie rozumieć. Zakłada się, iż badany będzie interpretować je po linii swoich największych (choćby nawet nieuświadomionych) napięć, że będzie niejako rzutować w fikcyjną sytuację swoje rzeczywiste problemy. Tak np. gdy obrazek przedstawia skomplikowaną scenę z płaczącym chłopcem, to może się udać, że odpowiedź na pytanie: Dlaczego ten chłopiec płacze? odsłoni ważną nie zaspokojoną potrzebę badanego: Inny rysunek może przedstawiać twarz o wieloznacznym wyrazie albo dużego mężczyznę zbliżającego się do chłopca, a badany ma ogólnie objaśnić obrazek lub odpowiedzieć na pytanie: Co ten chłopczyk sobie myśli? Co się teraz stanie? Żadna z opisanych metod nie daje pewnych wyników, jeśli jednak stosujemy i rozmowę, i obserwację, te sty, to diagnoza potrzeb badanego powinna być trafna. Read more „Taki szereg odpowiedzi wskazuje dosc wyraznie na silna, ale wzglednie zaspokojona potrzebe dobrego o sobie mniemania”

KOMPENSACJA I ZNOSZENIE FRUSTRACJI

KOMPENSACJA I ZNOSZENIE FRUSTRACJI. Każdy może zdobyć wszystko, co chce, Sęk w tym, że po świecie chodzą sarnę wyjątki od tej znakomitej reguły. Stąd wniosek, że poza pracą nad skutecznością swoich sposobów zaspokajania potrzeb warto umieć znajdować zaspokojenie zastępcze i umieć znosić frustrację. Pierwsza umiejętność polega na psychicznej elastyczności, umożliwiającej pewną niezależność od warunków zewnętrznych, na zdolności do przewekslowywania dążeń, rozładowywania napięć w nieco innym kierunku od pierwotnie zamierzonego. Nie posiada tej elastyczności np. Read more „KOMPENSACJA I ZNOSZENIE FRUSTRACJI”

Nivolumab plus Ipilimumab w zaawansowanym czerniaku AD 2

Podczas gdy PD-1 przyczynia się do wyczerpania limfocytów T w tkankach obwodowych, CTLA-4 hamuje we wcześniejszych punktach aktywacji limfocytów T. W modelach przedklinicznych skojarzona blokada PD-1 i CTLA-4 osiągnęła bardziej wyraźną aktywność przeciwnowotworową niż blokada samej ścieżki. 6. Na podstawie tych obserwacji przeprowadziliśmy badanie fazy w celu zbadania bezpieczeństwa i skuteczności Blokada CTLA-4 i PD-1 (odpowiednio przy użyciu ipilimumabu i niwolumabu) u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem. Read more „Nivolumab plus Ipilimumab w zaawansowanym czerniaku AD 2”

Wiążące komplementy przeciwciała anty-HLA i przeżycie przeszczepu nerki AD 2

Małe badania sugerują, że właściwości wiążące C1q specyficznych względem dawcy przeciwciał anty-HLA mogą być swoiście związane z odrzucaniem za pośrednictwem przeciwciał; odkrycia te potwierdzają ogólną zasadę, że przeciwciała anty-HLA wiążące się z dopełniaczem swoiste odgrywają rolę w patogenezie odrzucania zależnego od przeciwciał.17-24 Postawiliśmy hipotezę, że właściwości wiążące dopełniacz przeciwciał anty-HLA specyficznych dla dawcy wykryte po transplantacji są zaangażowane w niepowodzenie alloprzeszczepu nerki. Przeprowadziliśmy badania w celu zdefiniowania pełnego spektrum uszkodzeń allogenicznych nerki zgodnie z właściwościami wiązania C1q specyficznych dla dawcy przeciwciał anty-HLA w dużym badaniu populacyjnym i w celu ustalenia, czy ocena pod kątem obecności dawcy wiążącego C1q- specyficzne przeciwciała anty-HLA po transplantacji mogą poprawić stratyfikację ryzyka dla utraty alloprzeszczepu nerki.
Metody
Badana populacja
W tym badaniu populacyjnym zapisaliśmy wszystkich kolejnych pacjentów, którzy przeszli transplantację nerki w szpitalu Necker i szpitalu Saint-Louis (Paryż) w okresie od stycznia 2005 r. Do stycznia 2011 r. Read more „Wiążące komplementy przeciwciała anty-HLA i przeżycie przeszczepu nerki AD 2”

Wiążące komplementy przeciwciała anty-HLA i przeżycie przeszczepu nerki AD 7

Związane z donorem specyficzne dla dawcy przeciwciała anty-HLA pozostawały niezależnie związane z ryzykiem utraty alloprzeszczepu nerki po dostosowaniu do średniej intensywności fluorescencji swoistych dla dawcy przeciwciał anty-HLA (współczynnik ryzyka, 4,48; 95% CI, 2,23 do 8,98; P <0,001) (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia przeszczepu stratyfikowane zgodnie ze statusem w odniesieniu do swoistych dla dawcy przeciwciał anty-HLA, statusu C1q i średniej intensywności fluorescencji swoistych dla dawcy przeciwciał anty-HLA wykazały, że pacjenci z antygenem specyficznym dla dawcy wiążącym Clq odpowiadali Przeciwciała HLA miały podobne przeżycie przeszczepu, niezależnie od tego, czy średnia intensywność fluorescencji była niska (<6000 jednostek arbitralnych) lub wysoka (> 6000 jednostek arbitralnych, P = 0,70) (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Analiza wrażliwości
W analizie wrażliwości oceniliśmy solidność naszych wyników badań, badając powiązania osobno w każdym ośrodku badawczym oraz zgodnie z funkcją nerek i czasem biopsji. Read more „Wiążące komplementy przeciwciała anty-HLA i przeżycie przeszczepu nerki AD 7”

Doustny Apiksaban w leczeniu ostrej zakrzepowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 7

Wskaźniki zdarzeń niepożądanych, w tym wzrosty w testach czynności wątroby, były podobne w dwóch grupach leczenia (tabela 2 i tabela S2 w dodatkowym dodatku). Dyskusja
W leczeniu ostrej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej badanie AMPLIFY wykazało, że ustalony schemat dawkowania doustnego apiksabanu był równie skuteczny jak konwencjonalne leczenie składające się z enoksaparyny, a następnie warfaryny i było związane z klinicznie istotnym zmniejszeniem o 69% dużego krwawienia.
Odkrycia te dodają dowodów, że nowe doustne leki przeciwzakrzepowe są prostą alternatywą dla konwencjonalnej terapii pacjentów z ostrą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową3,4,11 i rozwiązują niektóre utrzymujące się pytania kliniczne. Jedno pytanie dotyczy skuteczności tych środków u pacjentów z zatorowością płucną lub z rozległą żylną chorobą zakrzepowo-zatorową. Read more „Doustny Apiksaban w leczeniu ostrej zakrzepowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 7”