W czasie wdechu widzimy nieraz swiatlo przelyku na przestrzeni kilkunastu centymetrów ponizej

U wejścia do przełyku natrafiamy na pierwszą cieśń, która znajduje się na wysokości chrząstki pierścieniowej, przylegającej do kręgosłupa. Po odciągnięciu języka wraz z nagłośnią ku przodowi, przechodzimy końcem rury poza chrząstki nalewkowe i natrafiamy na opór pierwszej cieśni, który lekkim, stopniowo wywieranym naciskiem pokonujemy. To miejsce jest też jedynym stałym, nie dającym się przesunąć odcinkiem. Poniżej przełyk przedstawia się nam w kształcie poprzecznej szczeliny, która po przejściu kilku centymetrów górnego odcinka przełyku ustępuje miejsca promienisto i zbieżnie pofałdowanej szczelinie, otwierającej się przy wdechu a zamykającej się przy wydechu. W czasie wdechu widzimy nieraz światło przełyku na przestrzeni kilkunastu centymetrów poniżej. Poza pierwszą cieśnią jest przełyk bardzo znacznie rozszerzalny i przesuwalny prócz trzech dalszych cieśni naturalnych, a mianowicie na wysokości krzyżowania się z lewym oskrzelem, w miejscu przejścia przez przeponę i we wpuście (cardia) do żołądka. [hasła pokrewne: złamanie monteggia, zniżki dla krwiodawców, złamanie typu monteggia ]

Powiązane tematy z artykułem: złamanie monteggia złamanie typu monteggia zniżki dla krwiodawców