Wiążące komplementy przeciwciała anty-HLA i przeżycie przeszczepu nerki AD 4

Porównaliśmy średnie i proporcje za pomocą testu t Studenta i testu chi-kwadrat (lub dokładnego testu Fishera, jeśli jest to stosowne). Przeżywalność analizowano od czasu przeszczepu do maksymalnie 7 lat, z utratą przeszczepionej nerki jako wydarzeniem będącym przedmiotem zainteresowania. Dane dotyczące przeżycia przeszczepu były cenzurowane w chwili śmierci.31 Przeżywalność przeszczepu allogenicznego nerki wykreślono na krzywych Kaplana-Meiera i porównano zgodnie ze stanem przeciwciał anty-HLA za pomocą testu log-rank. Modele proporcjonalnego hazardu Coxa zostały użyte do ilościowego określenia współczynników ryzyka i 95% przedziałów ufności dla utraty przeszczepionej nerki. Związek klinicznych, histologicznych, funkcjonalnych i immunologicznych czynników z utratą przeszczepu oceniano w oddzielnych analizach regresji jedno- i wieloczynnikowej Coxa. Czynniki zidentyfikowane w tych analizach zostały następnie włączone do ostatecznego modelu wielowymiarowego ze stopniową eliminacją wsteczną.
Wartość predykcyjną, że status wiązania C1q dodany do referencyjnego modelu ryzyka (w tym niezależne predyktory ostatecznego modelu wielowymiarowego oraz krążące specyficzne dla dawcy przeciwciała anty-HLA po transplantacji) oceniano za pomocą statystyki C. Tę analizę powtórzono 1000 razy przy użyciu próbek bootstrap, aby uzyskać 95% przedziały ufności dla różnicy w statystykach C pomiędzy modelami. Obliczyliśmy ciągłe polepszenie klasyfikacji netto i zintegrowaną poprawę dyskryminacji związaną z dodaniem C1q do modelu referencyjnego.32,33 Wyniki dla przeciwciał anty-HLA wiążących się z dopełniaczem oraz przeżycie allometrii nerkowej zostały powtórzone w niezależnej próbie walidacyjnej . Analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersji 9.2 (SAS Institute) i oprogramowania R (wersja 2.10.1). Wszystkie testy były dwustronne, a wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną.
Wyniki
Wyjściowa charakterystyka biorców przeszczepu nerki
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka populacji badania, według obecności lub braku specyficznych względem dawcy przeciwciał anty-HLA i wiązania C1q po transplantacji. Łącznie w głównej analizie uwzględniono 1016 pacjentów poddanych przeszczepieniu nerki (695 w szpitalu w Necker i 321 w szpitalu Saint-Louis). Po transplantacji zidentyfikowano trzy różne populacje, w zależności od obecności lub braku swoistych dla dawcy przeciwciał anty-HLA i zdolności wiązania dopełniacza: 700 pacjentów bez krążących swoistych przeciwciał anty-HLA, 239 pacjentów z dawcami nie wiążącymi dopełniacza swoiste przeciwciała anty-HLA i 77 pacjentów z wiążącymi dopełniaczem swoistymi przeciwciałami anty-HLA
[więcej w: stomatolog poznań, stomatolog, stomatolog płock ]

Powiązane tematy z artykułem: stomatolog stomatolog płock stomatolog poznań