Zachęty finansowe i podatne populacje – czy alternatywne modele płatności będą pomocne czy boli ad

Miary kosztowe mają podobne ograniczenia: badania wykazały, że opieka nad osobami podwójnie zapisanymi w Medicare i Medicaid kosztuje więcej niż opieka nad osobami, które nie są, nawet po uwzględnieniu współistniejących warunków, prawdopodobnie ze względu na takie czynniki, jak status funkcjonalny i wsparcie nieuwzględnione w obecnych modelach korekty ryzyka.3 W rezultacie szpitale lub kliniki z wysokim odsetkiem ubogich pacjentów mogą stracić pieniądze w ramach APM bez żadnej winy. Szczególnie w programach o wysokim poziomie ryzyka finansowego, istnieje silny bodziec dla klinicystów, aby unikać opieki nad pacjentami wysokiego ryzyka, co może mieć znaczące konsekwencje w dostępie do opieki. Wpływ programów płatności opartych na wartości na dostawców, którzy służą ubogim. W przypadku trzech programów szpitalnych do określenia górnego kwintyla zastosowano wskaźnik nieproporcjonalnych udziałów (DSH), miarę proporcji opieki nad pacjentami o niskich dochodach. W przypadku programów dotyczących chorób nerek i końcowej fazy klinicznej do określenia najlepszego kwintyla użyto odsetka beneficjentów podwójnie zapisanych w Medicare i Medicaid. Dane pochodzą z amerykańskiego Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej, biura asystenta sekretarza ds. Planowania i oceny.3
Rzeczywiście, wiele badań wykazało, że programy płatności oparte na wartościach w nieproporcjonalny sposób penalizują dostawców, którzy służą ubogim ludziom (patrz wykres); takie kary mogłyby spowodować, że dostawcy nie będą dbali o te grupy. Ponieważ płatności oparte na wartości i APM zaczynają być wykorzystywane do refundacji przez lekarza, problemy te mogą się pogłębić, ponieważ istnieje większa segregacja ekonomiczna5 – i prawdopodobnie mniejsza zdolność do ponoszenia ryzyka – na poziomie praktyki niż na poziomie szpitala lub systemu opieki zdrowotnej.
APM mogą również zaszkodzić podatnym na zagrożenia populacjom, jeśli cele kosztowe będą stanowić zachętę dla dostawców do zbytniego ograniczania usług. Ten efekt był problemem w programach kapitalizacyjnych lat 90., które postrzegano jako zachęcające lekarzy do wstrzymywania usług od pacjentów. Chociaż stosowanie środków jakości może w pewnym stopniu uchronić przed tą reakcją, środki takie nie są ani wszechstronne, ani wystarczająco szczegółowe, aby to zrobić we wszystkich przypadkach. Na przykład, biedni i mniejszościowi pacjenci rzadziej niż inni przechodzą przezskórną interwencję wieńcową po zawale mięśnia sercowego5; jeśli klinicyści zmagają się z dodatkową presją zachęt finansowych w celu ograniczenia wydatków, dostęp do tych grup mógłby zostać jeszcze bardziej ograniczony. Takie szkody są podstępne i bez spodziewanych wysiłków w monitorowaniu i śledzeniu takich konsekwencji można je zignorować.
Uważam, że APM powinny nagradzać klinicystów za poprawę rzeczy, które mogą poprawić, nie karając ich ani nie pociągając do odpowiedzialności za rzeczy, których nie mogą. Decydenci polityczni, którzy chcą przyspieszyć wzrost APM, unikając niepotrzebnych szkód dla wrażliwych grup społecznych i klinicystów, którzy się nimi opiekują, mogą rozważyć opracowanie modeli płatności, które będą zgodne z kilkoma kluczowymi zasadami.
Po pierwsze, biorąc pod uwagę dowody, że ubóstwo i status funkcjonalny, oprócz innych czynników, silnie wpływają na wyniki pacjentów, APM mogą uwzględniać te czynniki w korekcie ryzyka. Nieuwzględnienie ich oznacza zaniżenie jakości opieki zapewnianej przez klinicystów obsługujących populacje wysokiego ryzyka i przeszacowanie jakości zapewnianej przez osoby obsługujące populacje niskiego ryzyka; w wielu programach rezultatem jest transfer pieniędzy od klinicystów opiekujących się pacjentami wysokiego ryzyka do pacjentów opiekujących się pacjentami niskiego ryzyka
[patrz też: ortodonta wrocław, magnesy ferrytowe, Stomatolog Kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: magnesy ferrytowe ortodonta wrocław Stomatolog Kraków